اسماعیل بخشی به مثابه یک سمبل/سهراب سهیلی

کانون فعالان سیاسی ایرانی مقیم ترکیه _ شکنجه اسماعیل بخشی توسط عوامل وزارت اطلاعات

آنچنان سر وصدایی راه انداخت که بسیاری از مردم پ

به کمپین “من هم شکنجه شدم” پیوستند.

اگرچه پس از انتشار نامه بخشی، رسانه ها داخلی و خارجی

واکنش های بسیاری به این نامه نشان دادند،

عوامل حاکمیت اعم از اصول گرایان و اعضای اصلاح طلب فراکسیون امید مجلس،

هر دو شکنجه شدن اسماعیل بخشی را رد کردند.

اما دیگر شکنجه شدن و نشدن اسماعیل بخشی افکار عمومی را قانع نمی کند

که در زندان های رژیم جز گل و بلبل به زندانیان چیزی نمی گویند.

با وجود آنکه اسماعیل بخشی قطعا توسط عوامل حاکمیت شکنجه شده است،

و در این تردیدی نیست

اما شکنجه شدن او را باید همچون سمبلی دانست برای نشان دادن واقعیت حاکمیت.

اگر واقعی بودن و نبودن این نامه محرز نیست،

باید افکار عمومی آن را ولو به شکل سمبولیک نشانه ای بر ماهیت قوه قضائیه بدانند.

اسماعیل بخشی و سپیده قلیان همچون ستار بهشتی می توانند نشان و‌نماد کارگران ستم دیده ای باشند

که برای حق و آزادی، شکنجه و کشته شدند.

 

نگام، ناگفته های ایران ما